قله دارآباد (3161 متر)



شرح برنامه

   *گزارش برنامه قله دارآباد

سرپرست:آقای عبدالمالکی

تاریخ اجراء :05/11/97

زمان برنامه:1 روزه

شرکت کنندگان:

اعضا باشگاه:

خانم ها:پونه خلج،صدف ایرانی،نغمه بیک زاده،شکوفه آقامیری ،رویا نظرزاده.

 آقایان:سعدی بیک زاده،فریبرز خواجوی،ابوالفضل بابایی،حسین زحمتکش،ایمان کهزادی،بهزاد عبدالمالکی.

میهمانان:

خانم مهکامه نوری ،ملیکا پارسا و آقای وفایی.

 

شرح وظایف:

 

سرقدم :اقای ابوالفضل بابایی

محیط زیست:خانم شکوفه آقامیری

فنی و امداد:آقای سعدی  بیک زاده

زمان دار:خانم صدف ایرانی

تیم برفکوبی:خانم پونه خلج و آقای حسین زحمتکش

عقب دار:آقای ایمان کهزادی

ارتباط با پشتیبان:خانم نغمه بیک زاده

عکاس:آقای بهزاد عبدالمالکی

پشتیبان:آقای مهدی حمزه لو

گزارش نویس:خانم  رویا نظرزاده

 

 موقعیت جغرافیایی قله :

قله دارآباد یا مونگ چال یکی از شرقی ترین قلل رشته کوه توچال به ارتفاع 3202 متر از سطح دریا میباشد.این قله در رشته کوه البرز در بخش مرکزی واقع شده و در جنوب شرقی قله توچال به فاصله 8 کیلومتری از آن قرار دارد.این قله وسط یک خط الراس و پس از عبور از تیغه های آن به قله توچال متصل میشود.

در سمت چپ به فاصله حدودا 2400متر قله کلکچال به ارتفاع 3310 قرار دارد.و از سمت راست قله دارآباد به حاجی آباد و کمی بالاتر به باغ گل،ایگول و آهار ختم میشود.

منطقه دارآباد:  دارآباد در شمال شرقی شهر تهران واقع شده است.محله دارآباد از شمال به کوهپایه های  رشته کوه البرز،از شرق به رودخانه دارآباد و باقالازار،از جنوب به اتوبان ارتش و از غرب به خیابان کوهپایه چهارم و خیابان 16آجودانیه و دیوار غربی پادگان محدود میشود.

مسیرهای دسترسی:

این قله از چند مسیر قابل صعود است:

اولین و بهترین مسیر این قله از روی یال شن سیاه میباشد،که پس از عبور از یال درازلش و کنار پادگان به قله ختم میشود.

مسیرهای دیگر از طریق یالهای دره دارآباد صعود میشود.

شرح برنامه:

یک آخر هفته دیگر و قلبهایی که برای صعود می تپد.قلبهای عاشقانی که از کوهستان آرامش گرفته اند.

با هماهنگی سرپرست ساعت 5صبح همنوردان درب باشگاه جمع شدند و راس ساعت 5:10 مینی بوس از کرج به سمت تهران حرکت کرد.یکی از همنوردان با ماشین شخصی مارا همراهی کرد و همنورد دیگر در میدان تجریش به ما پیوست.

ساعت 6:40 از محل پارکینگ دارآباد در ارتفاع  1769متری شروع به پیمایش در امتداد دره کردیم.هوا بسیار عالی بود و خنکی دلپسبی داشت.بعداز چند دقیقه در محلی که کیوسک های اطلاع رسانی هیات تهران بود در ابتدای مسیر مراسم معارفه  و تقسیم وظایف را انجام دادیم.سپس به سر قدمی آقای بابایی به سمت شمال دره حرکت کردیم.بعداز اندکی پیمایش در مسیری که دیوارچینی شده بود به کافه های سر راه رسیدیم،تردد کوهنوردان و کوه روها زیاد بود.در آنجا سرپرست جهت استفاده از سرویس بهداشتی استراحتی کوتاه داد.سپس مسیر پاکوب را ادامه دادیم تا به  درختان کاج زیبایی رسیدیم .در انجا پاکوب دیگری که به سمت چپ می رفت و در میان درختان کاج بود انتخاب کردیم.این پاکوب به یال شن سیاه می رسید که مسیر نرمالی برای صعود به قله بود.مسیر دیگر به آبشارهای سرراه و در نهایت با اندکی دست به سنگ شدن در دره به یال مگس و باغ خلیل منتهی می شد.پس از کمی پیمایش و گذر زیگزاگ از پاکوب شن اسکی شن سیاه به ابتدای یال رسیدیم،که سرپرست تصمیم به توقف کوتاهی برای صبحانه گرفت.

 

در حین صبحانه خوردن آقای سعدی بیک زاده نکاتی را به همنوردان جدیدمان گفتند.(نکاتی از قبیل اصول گام برداری و تنفس در کوهنوردی و چیدمان کوله)

راس ساعت 7:55 بعدار صرف صبحانه به راه خود ادامه دادیم.کم کم وارد منطقه برفی شدیم و هرچه ارتفاع میگرفتیم هوا سردتر میشد.دمای منطقه منفی 7 درجه بود و شیب تقریبی منطقه 40 درجه.

مسیر به دلیل تردد زیاد نیازی به برف کوبی نداشت ولی به دلیل سفت شدن برف در هنگام فرود بهتر است از یخ شکن یا کرامپون استفاده شود.

در مسیر افراد بسیاری با تجهیزات نامناسب  بودند که احتمال بروز حادثه برای خود و دیگران را افزایش میدادند.

. در مسیر قله، بعداز سوار شدن بر روی یال نزدیکی سیم خاردارهای پادگان ،دیدن رخ غربی دماوند در سمت شرق مسیرصعود خالی از لطف نبود،اندکی ایستادیم و به ابهت و زیبایی دماوند خیره شدیم.تصویر ابر عدسی شکل روی قله دماوند و وجود بادهای برشی در امتداد  یال شمالی دماوند  هم از نکات آموزشی برنامه بود.ادامه مسیر ما را به سیم خاردارهای پادگان میرساند و کمی جلوتر در کنار ساختمانی که شبیه انبار متروکه ای بود توقف کوتاهی داشتیم و دوباره به مسیر خود ادامه دادیم.

در نزدیکی قله آقای بیک زاده و کهزادی همراه دو نفر از همنوردانمان از گروه جدا شده و با سرعت کمتری از گروه به حرکت خود ادامه دادند.

در نزدیکی قله سرعت باد 30کیلومتر در ساعت بود و بادهای جهشی که از سرعت گروه بسیار کاست.

پراکنش برفهای پودری توسط باد در خط الراس نیاز ما را به بادگیر و عینک کوهنوردی دوچندان کرد.

ساعت 13 به قله رسیدیم و وارد جان پناه شدیم و بعداز اندکی استراحت و گرفتن عکس به سمت پای کار حرکت کردیم.

روی قله برف شروع به باریدن کرد و تا میانه های راه ما را همراهی کرد.هنگام فرود به دلیل شیب زیاد و برف پودری از سرعت ما بسیار کاسته شد.گوشی های  موبایل (تمام اپراتورها)در بیشتر مسیر  آنتن داشتند.ولی سرما باعث خالی شدن باطریهای موبایل و یخ زدن اب در شلنگ کمل بک ها و بطری های آب شد.

در میان راه گروهی که از ما جدا شده بود به ما پیوستن و برای ناهار نزدیکی سیم خاردارهای پادگان و کنار  همان ساختمان متروکه  توقفی کوتاه داشتیم.

سپس بعداز صرف ناهار به راه خود ادامه داده و راس  ساعت 18:10 به پای کار رسیدیم..یکی از دوستان همنورد از پای کار با ما خداحافظی کرد و همنورد دیگر در میدان تجریش.

راس ساعت20:20 به جلوی درب باشگاه رسیدیم. با سرپرستی با درایت جناب عبدالمالکی برنامه با موفقیت به پایان رسید.

نزدیک 1480متر ارتفاع گرفتیم.

حدود 15 کیلومتر پیمایش داشتیم.

در صعود متوسط سرعت 1 کیلومتر و بیشترین سرعت 4کیلومتر .

و در پایان سپاس فراوان از حضور دلگرم کننده جناب سعدی بیک زاده و تک تک همنوردان .

 

 

 

 

 

 

اعضا شرکت کننده

آبوم تصاویر