قله نوا کوه ( 2800 متر)



شرح برنامه

گزارش برنامه قله نوا کوه طالقان   

مورخه 30/آذر/ 97

سرپرست : سعداله بیک زاده

شرکت کننده گان :

اعضاء باشگاه

خانم ها : نسرین صابری-آرزو خورشیدی   منیژه ایروانی رویا نظر زاده زهرا رحمتی سپیده بهنیا

آقایان : محمد عزتی  -سعداله بیک زاده حسین زحمتکش - رمضان محمدی سرشت- حامد سیدی

میهمانان :

خانم ها : مریم خوش چکمه فاطمه تقی زاده-

آقایان : علی اکبر پدرام- جمال میرزایی- حمید رضا محمد زاده- محمد رضا طالقانی- علی معصومی- حسین عرب نژاد

تقسیم وظایف :

پشتیبان خانم الهام توکلی

تماس با پشتیبان خانم رویا نظر زاده

 زمان دار  : خانم آرزو خورشیدی  

گزارش نویس و سرپرست : سعداله بیک زاده

جلودار خانم نسرین صابری  

عقب دار آقای حسین زحمتکش  

عکاسان : جمال میرزایی آقای محمدی سرشت  

امداد و نجات آقای محمد عزتی

محیط زیست خانم منیژه ایروانی  

مقدمه :

قله نوا کوه ، نمایان کوه و یا بقولی یخچال زیاران در قسمت شمالی روستای قاضی کلایه از توابع بخش مرکزی شهرستان  آبیک استان قزوین قرار دارد . این قله از قسمت شمال خود به روستا های تکیه ناوه ، عالی سر ، خورانک منتهی می شود . در بالای قله آثاری از معدن سنگ گرانیت مشهود است و رخ زیبای طبیعت با جاده های بی مفهوم معدن خراشیده شده . از روستای خورانک به سمت زیاران جاده ای خاکی موجود است که میتواند محل مناسبی جهت  ورزش دوچرخه کوهستان باشد البته یک شاخه از این جاده خاکی تا زیر قله  اصلی (حدودا یکصد متری قله ) امتداد دارد .

به لحاظ جانوری رد پای روباه و کبک مشهود بود .و پوشش گیاهی منطقه بیشتر بوته گون بود. در سرتاسر مسیر صعود چشمه آبی مشاهده نشد . ولی در ابتدای یال صعود گوسفند سرایی وجود دارد که جاده خاکی انتهای روستا به آن منتهی می شود و چشمه فصلی در آن جریان داشت .  

گزارش برنامه :

طبق برنامه باشگاه در روز جمعه ساعت 5 بامداد با استفاده از یک دستگاه مینی بوس و یک دستگاه وسیله شخصی به همراه 19 نفر از همنوردان به سمت اتوبان قزوین حرکت کردیم سپس از ورودی طالقان از اتوبان خارج شده به سمت زیاران رفتیم . در میانه روستای خوزنان از خروجی دست چپ که تابلو روستای قاضی کلایه را نشان میداد وارد جاده فرعی و باریک روستای قاضی کلایه شدیم . ابتدای جاده آسفالت جدید خود نمایی می کردد ولی از اواسط جاده قدیمی با چندین دست انداز وجود دارد . این جاده بطول تقریبی 4 کیلومتر است و بدون وجود علایم راهنمایی و رانندگی است و معبر آن در برخی نقاط باریک است . در ابتدای روستا نگهبانی وجود دارد که مانع ورود ماشین های غیر بومی می گردد. و البته حساسیت خاصی روی شکارچیان دارند که باعث خوشحالی است . با کسب اجازه از نگهبانان خوشرو و مهربان هر دو وسیله را در کنار مسجد تازه ساز روستا پارک نمودیم و به کمک آنها نمازخانه مسجد و سرویس بهداشتی در اختیارمان قرار گرفت . لذا ترجیح دادیم تا روشن شدن هوا صبحانه را صرف و بعداز بستن کوله ها به حرکت ادامه دهیم از شهر کرج تا قاضی کلایه حدود یک ساعت و نیم و تقریبا 75 کیلومتر راه است . ساعت 7:15 دقیقه بعد از عکاسی و مراسم معارفه و تقسیم وظایف با سرقدمی خانم صابری ،از جاده بالایی ابتدای روستا که  دارای  شیبی ملایم است و تا انتهای روستا آسفالت شده  شروع به پیمایش کردیم . یکی از نگهبانان در راه منزلش همراهمان بود و اظهار میکرد تیمی قبلا بدلیل گرفتاری در مه راه خود را گم کرده اند و هلال احمر به دادشان رسیده و این برای ما جای تعجب داشت زیرا مسیر نرمال بود و ارتفاع پایه کار 1900 متر و قله هم 2800 بود . و کلیه یال های قله با شیبی مناسب به روستا ختم می شد . بگذریم چیز های ساده گاهی مشکل می شوند .وقتی روبه انتهای دره روستا می ایستید . قله در سمت راست تان قرار دارد . ولی سرپرست بعلت شیب کم یال غربی را انتخاب کرد قبل از گوسفند سرای انتهای جاده از یال سمت شرقی ارتفاع گرفتیم . حجم برف اندک اندک افزایش می یافت . تمام مواردی را که سرپرست در خصوص آب و هوای صعود گفته بود به عینه اتفاق میافتاد کسی حتی فکرش را هم نمیکرد بارش بی انقطاع شب قبل صبحی به این آرامی را در پی داشته باشد. بقول یکی از همنوردان برخی از تیم ها برنامه هایشان را کنسل کرده بودند. طبیعت زیبایی بود اقیانوسی از مه در دره پشت سرمان زیبایی منطقه برفی را صد چندان کرده بود . در جهت شمال غرب و با افزایش تدریجی ارتفاع از مسیری کم شیب بالا رفتیم و هر یک ساعت 10 دقیقه استراحت کردیم . یال های نزدیک تری  هم برای صعود وجود داشت اما برنامه جوری تنظیم شده بود تا آنانی که اولین صعود زمستانه را تجربه می کردند هم بتوانند تیم را همراهی کنند . بعداز سه ساعت به سمت قله در قسمت شمال شرق حرکت کردیم تا به قله فرعی اول رسیدیم . تجربه برف کوبی برخی از دوستان جالب بود . و بازار عکاسی داغ داغ . ساعت 12:40 به انتهای جاده معدن سنگ که به  منتهی به قله  می شد ، رسیدیم و بعد از کمی استراحت و تجدید قوا شیب یال منتهی به قله را پیمایش کردیم . در بین راه اندکی استراحت کردیم و در ساعت 13:30 در ارتفاع 2726 متری قله ،  سرپرست با توجه به شرایط تیم ، احتمال گرفتاری در تاریکی ،  هم چنین وخامت هوای قله واز همه مهمتر زود رسیدن به شب یلدا همنوردان ، همانجا را قله اعلام نمود و کمی مواد غذایی و اب صرف کردیم . چند عکس گرفتیم . به یکباره هوا سردتر و بارشی تند و زیبا چون تگرگ های ریز شروع شد . لذا سریعا از مسیر صعود اقدام به فرود نمودیم . در بالای یکی از یال های منتهی به گوسفند سرا که هوا مساعد بود و باد هم اذیت مان نمی کرد جهت صرف ناهار نیم ساعتی ایستادیم . سپس از همان یال در ساعت 14:30 به سمت روستا حرکت کردیم در بین راه یکبار استراحت و بر فراز سنگی زیبا نیز عکسی دست جمعی گرفتیم . دیدن رد پای کبک ها به روی برف شادی خاصی به روح مان داد. و بالاخره در ساعت 16:25  به روستا رسیدیم . و پس از شستشو کفش ها سوار وسیله نقلیه شده با نگهبانان خداحافظی کردیم و در ساعت 18 در محل دفتر باشگاه از یکدیگر خداحافظی کرده و همان گونه که برنامه ریزی شده بود فرصت مناسبی یافتیم تا در جشن شب یلدا خانواده هایمان شرکت کنیم .و لذت این صعود را با آنان سهیم گردیم . لازم به ذکر استت که صبح تا وقت ناهار باد خاصی در منطقه نداشتیم و در زمان فرود تا روستا بادو بارشی با سرعت 15 تا 20 کیلومتر را تجربه کردیم .

به امید دیدار تا برنامه دیگر ...


اعضا شرکت کننده

آبوم تصاویر